نوزادی و خردسالی از دوره هایی هستند که کودک به بیشترین میزان حمایت نیاز دارد، اما با رشد کودک، میزان این حمایت نیز باید به تدریج کاهش پیدا کند. هدف این نیست که والدین کودک را به حال خود رها کنند؛ بلکه لازم است به مرور، فرصت انجام کارها و تجربه کردن را در اختیار او قرار دهند.
یکی از رویکردهای تربیتی که می‌تواند هم مؤثر و هم مخرب باشد، میزان حمایتگری خانواده است. حمایت از فرزندان در اساس بد نیست، اما گاهی والدین نسبت به میزان حمایتی که از فرزند خود می‌کنند آگاهی کافی ندارند. حمایت باید متناسب با نیازهای کودک باشد و با رشد او تغییر کند. زمان حمایت، نوع حمایت و میزان آن نیز اهمیت دارد و باید مورد توجه قرار گیرد.
