عنوان: ومبرلی نگران (از مجموعه محله موش‌ها)
نویسنده و تصویرگر: کوین هنکس
مترجم: محبوبه نجف‌خانی
ناشر: آفرینگان، 1393
تعداد صفحات: 32
گروه سنی: 6-9 سال

در داستان «ومبرلی نگران» موش‌کوچولویی به نام «ومبرلی» زندگی می‌کند که همیشه نگران است. نگرانی‌های ومبرلی پایان ندارد، نکند آبمیوه‌اش را بریزد، نکند توی حمام آب برود و کوچک شود، نکند توی شوفاژشان مار باشد و… او هروقت خیلی نگران می‌شود گوش عروسکش را می‌مالد اما بعد نگران می‌شود که نکند عروسکش خراب شود. هرچقدر هم که پدر و مادرش می‌گویند که نگران نباشد فایده‌ای ندارد.
حالا موضوع تازه‌ای به نگرانی‌هایش اضافه شده: کودکستان؛ ومبرلی نگران است که بچه‌های کودکستان به اسمش بخندند یا معلمش بداخلاق باشد.
اولین روزی که ومبرلی به کودکستان رفت، معلمش او را با دختری به نام جوئل آشنا کرد. جوئل تک و تنها گوشه‌ای ایستاده بود. اولش ومبرلی و جوئل به هم نگاه کردند و بعد با هم صحبت کردند.
ومبرلی متوجه شد که چقدر احساس‌های جوئل شبیه به او است. جوئل هم عروسکی داشت که هر وقت نگران می‌شد دماغش را می‌مالید. آن‌ها دربارۀ احساساتشان با هم صحبت کردند و بعد هم بازی کردند. ومبرلی و جوئل آن‌قدر مشغول بازی شدند که زنگ آخر فرارسید و باید به خانه بازمی‌گشتند. وقتی بچه‌ها از کلاس بیرون می‌رفتند، خانم معلم گفت: فردا برگردید. ومبرلی برای خداحافظی دست تکان داد و گفت: من حتما برمی‌گردم، نگران نباشید.

همان‌طور که در مقالۀ نگرانی گفته شد، عوامل متعددی موجب نگرانی در کودکان و نوجوانان می‌شوند. این عوامل ممکن است افکار منفی، بزرگنمایی کودک یا خیال‌پردازی باشد. برای این که علت نگرانی کودک شناسایی شود و بتوان به او کمک کرد گفت‌وگو بهترین راه‌حل است.
برخی از کودکان مانند ومبرلی در داستان «ومبرلی نگران» به دلیل نگرانی‌هایشان زندگی پرتشویشی را سپری می‌کنند. در این داستان، ومبرلی با دیدن جوئل که درست مانند خودش بود و حس همدلی‌ای که بین این دو برقرار شد توانست در مهدکودک، زندگی بدون نگرانی‌ای را تجربه کند. گرچه پدر و مادرش همیشه می‌گفتند که نگران نباشد، ولی با او گفت‌وگو نمی‌کردند.
تأثیر همدلی جوئل و دیدن فرد دیگری مثل خودش، با احساس‌هایی تقریباً مشابه به او کمک کرد تا بتواند از نگرانی‌هایش کم کند. والدین می‌توانند با کمک داستان با کودک خود دربارۀ نگرانی‌هایش به گفت‌وگو بپردازند. با این روش کودک یا نوجوان بهتر درک می‌کند که خانواده او را درک می‌کنند. این روش همدلی با کودک یا نوجوان بهتر می‌تواند تفکر و رفتارش را به چالش بکشد.

شما می‌توانید از پرسش‌های زیر برای بحث و گفت‌وگو با کودکتان دربارۀ داستان «ومبرلی نگران» بهره ببرید.

  • ومبرلی نگران چه چیزهایی بود؟
  • پدر و مادر با دیدن نگرانی ومبرلی چه احساسی داشتند؟
  • احساس ومبرلی برای رفتن به مهد چه بود؟ آیا این احساس درست بود؟
  • ومبرلی با دیدن جوئل چه حسی داشت؟
  • تابه‌حال تو یا دوستانت احساسی مثل ومبرلی و جوئل داشته‌اید؟
  • آیا نگرانی‌هایت کمک کرده‌اند که اتفاقی که پیش‌بینی می‌کردید رخ ندهد؟
  • اگر یکی از دوستانت نگرانی بیش از اندازه داشته باشد، چگونه می‌توانی به او کمک کنی؟

برای کودکی که نگرانی‌های زیادی دارد، بهتر است از بازی «جعبه نگرانی‌ها» استفاده کرد. در این بازی، کودک هر نگرانی‌ را روی یک برگه می‌نویسد و آن‌ را درون جعبه می‌اندازد. با هم قرار می‌گذارید هر روز یک برگه را بردارید، درباره‌اش گفت‌وگو کنید، مرتبط با آن نگرانی داستان بخوانید و بازی کنید.