داستان «پتوی دلبند اوئن» (مجموعۀ محلۀ موش ها – جلد 5)

در داستان «پتوی دلبند اوئن»، اوئن پتوی زرد پرزداری دارد که آن را همه‌جا با خود می‌برد. پدر و مادرش هیچ جوری نمی‌توانند پتو را از او بگیرند. به زودی مدرسه‌ها باز می‌شود و پدر و مادرش نمی‌دانند چه کنند. همسایۀ آن‌ها، خانم توییزرز توصیه می‌کند گوشه‌ای از پتوی اوئن را داخل سرکه فروببرند تا بوی سرکه سبب شود اوئن پتویش را رها کند. آن‌ها این کار را کردند اما فایده‌ای نداشت.

پدر و مادر اوئن دوباره از خانم توییزرز راهنمایی خواستند. او گفت: قاطعانه به اوئن بگویید که نمی‌تواند پتویش را به مدرسه ببرد. پدر و مادر اوئن با او صحبت کردند و به او گفتند که نمی‌شود پتویش را به مدرسه ببرد. اوئن پتویش را مقابل چشمانش گرفت و زد زیر گریه. گریه‌اش بند نمی‌آمد. پدر و مادرش به او دلداری دادند که همه‌چیز درست می‌شود. هردو نگران اوئن بودند. تا این که فکری به ذهن مادرش رسید. او پتوی پرزدار را تکه تکه کرد و بعد با تکه‌های آن دستمال‌های زیادی برای اوئن دوخت. حالا اوئن هرجا که می‌رود یکی از دستمال‌هایش را می‌برد.

همان‌طور که در داستان «پتوی دلبند اوئن» خواندیم، وابستگی کودک به شیئی خاص، در سنین پایین طبیعی است. این وابستگی تا سه سالگی شدید است اما از آن به بعد به مرور کمرنگ می‌شود. پدر و مادر باید مراقب باشند که به وسیلۀ محبوب فرزندشان احترام بگذارند. کودکان معمولا به پتو، پستانک، عروسک خاصی و… وابسته می‌شوند؛ حتی بوی شیئی که مدام در کناران دارند برایشان وابستگی دارد. این وسیله می‌تواند باعث آرامششان هم شود، مثلا در هنگام ورود به مکانی جدید، به همراه داشتن وسیلۀ مورد‌علاقه کودک از اضطراب و نگرانی‌اش می‌کاهد.

چگونگی برخورد والدین با این وابستگی نیز اهمیت دارد. راه حلی که به فکر مادر اوئن می رسد بسیار زیبا است. او با احترام به وابستگی پسرش، با شیوه‌ای مناسب سعی می‌کند این وابستگی را کم‌رنگ کند. این‌گونه رفتار همدلانۀ والدین با کودک، به آرامش او کمک می‌کند. در این داستان گرچه همسایه با درک نکردن وضعیت اوئن پیشنهادهایی برای جداکردن پتو از او به والدین اوئن داد. اما وقتی مادر اوئن فرزندش را با احساس همدلی عمیق درک کرد و راه حلی مناسب احساس کودک خود داد، باعث شد اوئن این دوره از زندگی را با سلامت و بدون بحران روحی سپری کند. گفت‌وگو با کودک و شنیدن صحبت‌های او کمک می‌کند که کودک با والدین خود ارتباط بهتری داشته باشد و نیازهای خود را با آرامش با آن‌ها درمیان بگذارد.

با گفت‌وگوی پس از داستان، کودک راحت‌تر می‌تواند ماجرا را برای خودش تحلیل کند و در شرایط مناسب از آن‌ها استفاده کند. پرسش‌های زیر می‌تواند آغازگر گفت‌وگو دربارۀ داستان «پتوی دلبند اوئن» باشد.

• اوئن به چه‌چیزی علاقه داشت؟
• چرا اوئن نمی‌توانست از پتوی خود جدا شود؟
• تا به حال کسی را دیدی که مانند اوئن علاقۀ شدیدی به چیزی داشته باشد؟ خودت چه‌طور؟
• نظرت دربارۀ پیشنهادهای همسایه چیست؟
• نظرت دربارۀ برخورد مادر چیست؟
• اگر تو به‌جای مادر اوئن بودی چه می‌کردی؟